De afstudeerrichting “Klinische psychologie” onderzoekt de relatie tussen gedrag, cognitie en emotie enerzijds, en ziekte en gezondheid anderzijds. Veel voorkomende problemen bij kinderen, jeugdigen of volwassenen zoals ontwikkelingsstoornissen, angst, depressie, delinquentie, eetstoornissen, verslaving, relatieproblemen en/of seksuele problemen zijn het onderwerp van studie.

Zelf heb ik een onderzoek gedaan in Portugal (2020) waarbij ik een zicht probeerde te kijgen op de impact van heteronormativiteit op de LGBTQI+ gemeenschap en specifiek op hun ervaringen binnen therapie. Titel: “QUEERING ANALYSIS” Een kwalitatief onderzoek naar therapie bij mensen die zich niet in het heteronormatieve kader inschrijven."

Hoewel er de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang is geboekt, worstelt de LGBTQIA+-gemeenschap (lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender, queer, intersekse, aseksueel) nog steeds om acceptatie te vinden in de reguliere samenleving. Dit betekent dat hoewel mensen die zich identificeren als LGBTQIA+ om dezelfde redenen als iedereen in therapie kunnen gaan – zoals depressie, angst, middelenmisbruik of het beëindigen van een relatie – ze ook een extra reeks unieke behoeften en uitdagingen hebben. Naast andere zorgen hebben ze een lagere stresstolerantie als gevolg van de perceptie van en reactie van de samenleving op hun seksuele geaardheid en genderidentiteit. Behalve dat ze bang zijn voor oordeel en discriminatie, kunnen ze ook worstelen met het accepteren van hun geslacht of seksuele identiteit en/of ongemak ervaren met hun eigen lichaam samen met geïnternaliseerde homofobie of transfobie.

Mentalization-Based Treatment is een psychodynamische behandelvorm die door Anthony Bateman en Peter Fonagy (UK, 1990) werd ontwikkeld voor mensen met een borderlinepersoonlijkheidsproblematiek. Het MBT-ontwikkelingsmodel wordt ondertussen breed toegepast bij verschillende symptomatologie: angst, depressie, verslaving, PTSS, etc.

Mentaliseren is een menselijke capactiteit die ten grondslag ligt aan alledaagse interacties. Kenmerkend hierbij is het erkennen dat gedrag niet betekenisloos is, maar gedreven wordt door onderliggende mentale toestanden (wat iemand voelt, verlangt, denkt, …). We dienen voortdurend assumpties te maken over de mentale toestanden van de persoon waarmee we in interactie zijn om ons een beeld te kunnen vormen van zijn of haar binnenwereld.

De contextuele theorie werd ontwikkeld door de Hongaarse psychiater Ivan Boszormenyi-Nagy (1920-2007). Hij was zelf actief als psychodyanmisch georiënteerd familietherapeut en verdiepte zich eveneens in werken van filosofen zoals Hegel, Heidegger en Jaspers. Er werden ook onderzoek gedaan naar de filosofische grondslagen van de theorie van Nagy en de filosoof Levinas.

Systeemtherapie of relatie- en gezinstherapie (worden vaak door elkaar gebruikt) behelst een combinatie van theoretische kaders en ook de setting waarbinnen er gewerkt wordt kan uiteenlopend zijn (familie, gezin, koppel of individueel). Systeemtherapie kan dus perfect bij individuele personen worden opgestart. Individuen en de problemen die zich manifesteren worden begrepen en behandeld binnen hun sociale en relationele context.