Systeemtherapie of relatie- en gezinstherapie (worden vaak door elkaar gebruikt) behelst een combinatie van theoretische kaders en ook de setting waarbinnen er gewerkt wordt kan uiteenlopend zijn (familie, gezin, koppel of individueel). Systeemtherapie kan dus perfect bij individuele personen worden opgestart. Individuen en de problemen die zich manifesteren worden begrepen en behandeld binnen hun sociale en relationele context.

Het gaat om een theoretisch kader dat de interpersoonlijke factoren boven persoonlijke karakteristieken stelt.

Er is een grote variëteit aan therapeutische scholen binnen de systeemtherapie met de focus op:

• probleemonderhoudende gedragspatronen: bijvoorbeeld de structurele gezinstherapie (Minuchin) en de communicatie en strategische systeemtheorie (Watzlawick)
• stomingen met de focus op problematische opvattingen: bijvoorbeeld probleemoplossende therapie (Steve deShazer en Insoo Kim Berg) en de narratieve therapie (White en Epston)
• historische, contextuele en constitutionele predispositionele factoren: transgenerationele gezinstherapie (Bowen) en contextuele therapie (Nagy), psycho-analytische gezinstherapie (Ackerman), Therapie gebaseerd op hechting (EFT, Sue Johnson)

Rino-groep: uitleg over systeemtherapie